بالاخره انتظار ها به پایان رسید و تلسکوپ فضایی جیمز وب  قرار هست در تاریخ 4 دی ماه به فضا پرتاب بشه.

برای مشاهده ی پرتاب موشک  آریان ۵ که حامل  این تلسکوپ   هست میتونید از طریق لینک زیر مشاهده کنید.

لینک مشاهده پخش زنده

برنامه ی پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب بصورت زیر خواهد بود:

چک کردن سوخت موشک آریان 5 حدود ساعت 11:30 به وقت تهران

تلسکوپ فضایی  و نماهای سکوی پرتاب از کورو، گویان فرانسه  حدود ساعت 11:45 به وقت تهران

پوشش پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب بر روی موشک آریان 5 از مرکز فضایی گویان در کورو، گویان فرانسه حدود ساعت 14:30 به وقت تهران

این تلسکوپ قرار است جانشین تلسکوپ هابل شود و با توجه به مشخصات این تلسکوپ دارای حساسیت و وضوح و همچنین امکانات بسیار بیشتر از تلسکوپ هابل میباشد.

از اهداف این تلسکوپ میتوان به مشاهده نحوه شکل گیری اولین کهکشان ها  ، چگونگی شکل گیری ستاره ها و سیاره ها و همچنین جستجو برای امکان حیات در دیگر سیاره ها میتوان اشاره کرد.

نکته : گویان فرانسه در کشور فرانسه نیست و در منطقه ای در امریکای جنوبی و در نزدیکی جنگل های آمازون است!

بر کسی پوشیده نیست که  تکنولوژی میکرو ربات ها روز به روز در حال پیشرفت و توسعه هست و میتوانیم به روزی برسیم که این ربات ها در عروق انسان شنا کنند و دارو را به محل مورد نظر انتقال دهند یا رگ های مسدود را باز کنند.

اما قضیه به این سادگی ها هم نیست. بدن انسان پر از محیط های مختلف با شرایط مختلف است واین ربات ها برای گردش در بدن نیاز دارند تا خود را با شرایط مختلف وفق دهند.

در حال حاضر محققان EPFL و ETH Zurich میکرو ربات هایی ساخته اند که میتواند به صورت خودکار با محیط های مختلف وفق پیدا کند و سازگار شود.

این ربات ها از لایه هایی از هیدروژل تشکیل شده اند. هیدروژل  نوعی ژل است که در آن مولکول آب است و همچنین حاوی پلیمر که حس میکند و به گلوکز در مایعات بدن متصل میشود. این ایمپلنت ضرری برای بافت های زنده ندارد.

این لایه ها مانند اریگامی با چینشی خاص کنار هم قرار میگیرند و ربات را تشکیل میدهند. همچنین در این ربات ها ذرات کوچک مغناطیسی نهفته میشود . با گذاشتن این ذرات مغناطیسی این امکان وجود دارد که بتوان با استفاده از میدان مغناطیسی خاص این رباط ها را از خارج از بدن هدایت و کنترل کرد.

حال ربات های جدید میتوانند بصورت اتوماتیک حالت فیزیکی خود را عوض کنند تا بتوانند در شرایط مختلف درست عمل کنند. به عنوان مثال محققان دریافتند که یک ربات با بدنه ی لوله ای شکل به همراه یک دم تخت میتواند به خوبی در مایعات با غلظت کم (مانند عروق با غلظت خونی کم) شنا کند و به سمت هدف برود در حالی که برای حرکت کردن در عروق با مایعات غلظت بالا شکل ظاهری مارپیچ بسیار بهتر عمل میکند.

برای اینکه این رباط ها بتوانند بصورت خودکار بین این دو شکل تغییر کنند آنها را با ساکاروز (ترکیبی که خاصیت شیرین دارد) تغلیظ کرده اند.

سلمان ساکار محقق اصلی این پژوهش توضیح میدهد :” ربات های ما ترکیب و ساختار بخصوصی دارند که به انها اجازه میدهد تا خود را با شرایط مختلفی که در آن هستند سازگار کنند. برای مثال اگر انها با تغییر غلظت مواجه شوند شکل خود را تغییر میدهند تا سرعت و مانور پذیری خود را حفظ کنند بدون اینکه از مسیر حرکت خود خارج شوند”.

محققان برای آزمایش ربات ها با استفاده از لوله های شیشه ای عروق خونی را شبیه سازی کردند و مایعاتی با غلظت مختلف درون آن قرار دادند و دیده شد ربات ها به خوبی در آن شنا میکردند. این آزمایش برای محققان مشخص کرد که کدام شکل برای کدام نوع محیط بهتر است.

این تیم سالهاست که این ربات ها را توسعه میدهند اما بنظر میرسد این ربات یکی از پیشرفته ترین انها تا به امروز است. در آینده این ربات ها میتوانند دارو را مستقیما به جایی که مورد نیاز است انتقال دهند و همچنین جراحی های غیر ممکن را ممکن کنند .